familie · 30. november 2017
In het voorjaar trokken we met JAck, ons neefje naar het valkeniershof van Marina Bliek. Deze bijzondere dame houdt behalve van honden ook erg veel van vogels. Omdat ook Jack een geluksvogel was, hij mocht dit jaar immers zijn lentefeest vieren, dachten we dat het leuk was hem de vogels van Marina te laten ontmoeten. Nu moet je weten dat de vogels van Marina, niet de doorsnee zangvogeltjes zijn, die je wel eens op bezoek bij je grootouders ziet... Marina houdt van... roofvogels!

annalou & astor · 27. november 2017
een avondwandeling die je humeur kan laten omslaan...

sproetjes · 08. november 2017
Ik exposeerde dit jaar voor het eerst mijn werk op buren bij kunstenaars... Dit keer laat ik de foto's voor zichzelf spreken

annalou · 22. juli 2017
12 lange dagen was ze weg... zonder ons, zonder broer, maar met een rits vriendjes en een gezonde honger naar avontuur... Mijn jongwelpje van de vrijbuiters...

reizen · 30. maart 2017
Dat gebeurde begin maart in Marokko. Elk jaar vieren we traditiegetrouw de verjaardag van mijn schoonmama met een citytrip. Iedereen probeert zich daarvoor vrij te maken en we gaan met de hele familie. Soms lukt het maar heel kort, maar zonder uitzondering doen we allemaal de moeite om toch zeker één gezamenlijke blanco pagina te maken in de agenda's. Eigenlijk is het een beetje grof om het zo te stellen, want het klinkt nu een beetje alsof dat een geweldige opoffering zou zijn. Eigenlijk...

familie · 07. maart 2017
OP 6 maart is het grootouderdag. Op 8 maart is het bovendien vrouwendag. Ik kon me dus geen beter moment kiezen voor het bewerken en posten van deze reeks! Op deze foto's zien jullie zes straffe madammen... lieve zachte meisjes ook, warme vrouwen! Stuk voor stuk zijn deze dames unieke, sterke persoonlijkheden, maar wat hen nog specialer maakt, is de band die ze met elkaar hebben: vier generaties bijzondere vrouwen. Da's een cirkel waar je geen speld tussen krijgt.Ik mocht er eventjes deelgenote...

familie · 02. februari 2017
Dit is Lily... Lily kwam er na 2 maand vruchteloos zoeken naar onze Olaf, onze ferme, rosse kater (weliswaar gecastreerd). Die was spoorloos verdwenen op halloween. De kindjes keken ontzettend uit naar de komst van Lily. Hun geluk kon dan ook niet op toen bleek dat dit het liefste, zachtaardigste, knuffelachtigste poesje was, dat we ooit hadden. Haar favoriete plekjes waren de schouder of de schoot of naast of onder de kachel. Een kleine rustige genieter leek het wel...

annalou · 11. januari 2017
dan kom ik er niet meer onderuit... De lokroep van de naaimachine. Het kan weken duren, maanden zelfs, dan liggen er geknipte patroondelen te wachten in een mand, stofjes smekend om een vorm te krijgen, garen helemaal opgedraaid om in een lange keten van lussen aaneen geregen te worden. In mijn vingers kruipt dan plots een kriebel. Het is een gekende kriebel: nu is het moment daar! Als ik er nu niet aan begin, is het winterseizoen voorbij en is de dochter weer een kledingmaat verder gegroeid....

astor · 13. december 2016
Hier gaan we dan... het eerste fotoblogje op nelle klikt. Het is er eentje uit de persoonlijke sfeer... Een onverwachte ook. Want de laatste week voor de kerstvakantie heb je eigenlijk nog zoveel op je bureaublad liggen dat een zieke zoon niet direct in het schema past.Maar geef toe, als je die vermoeide oogjes ziet, dan moet je de tijd toch even stil zetten? Holderdebolder van het werk teruggekeerd om dit zieke vogeltje, na een blijkbaar nogal spectaculaire maaginhoud-wederkering tijdens de...